«صدابردار»، پرتره‌ای لطیف و تکان‌دهنده از پیوندِ میانِ دو انسان در آستانه‌ی یکی از بزرگ‌ترین تراژدی‌های تاریخ است. در بروکسلِ سال ۱۹۴۰، هنگامی که سایه‌ی شومِ جنگ جهانی دوم بر سر اروپا گسترده شده، استودیوی رادیو برای «الیزا» (بازیگر جوان) و «بِره» (صدابردار با شنواییِ خیره‌کننده)، به مأمنی برای گریز از واقعیت تبدیل می‌شود. داستان، روایتی از حساسیتِ شنیداری و عشقِ نوپا در جهانی است که هر لحظه ممکن است به سکوتی مرگبار فرو برود. «بِره» با درکِ عمیقش، صداهایِ ظریفِ زندگی را شکار می‌کند و «الیزا» به آن‌ها جان می‌بخشد. این فیلم با کارگردانی فرانک فان پاسل، بیش از آنکه روایتی از جنگ باشد، ستایشِ جادوی صدا و پناه بردن به هنر برای حفظِ انسانیت در دلِ تاریکی است؛ تجربه‌ای غوطه‌ورکننده که به ما یادآوری می‌کند حتی در هیاهوی ویرانگرِ تاریخ، زمزمه‌هایِ عشق و هنر، شنیدنی‌ترین صداها هستند.