در محله‌ای آرام که روزگارِ خود را با ریتمی عادی سپری می‌کند، حضورِ یک بستنی‌فروشِ دوره گرد به‌ظاهر هیچ خطری به همراه ندارد. اما با گذشت زمان، این چهره‌ی آشنا و بی‌خطر، آرام‌آرام به کانونِ ترسی پنهان و خفقان‌آور تبدیل می‌شود که نظم معمولِ زندگیِ اهالی را به چالش می‌کشد. فیلم با تکیه بر فضاسازی تیره، تعلیقِ تدریجی و صداگذاریِ هوشمندانه‌اش، اضطرابی خزنده را بدون اتکا به شوک‌های لحظه‌ای در جانِ مخاطب می‌نشاند. داستان روی احساسِ فزاینده‌ی ناامنی و ناتوانیِ شخصیت‌ها در درکِ حقیقتِ پشتِ این لبخندهای ساختگی تمرکز دارد. «مرد بستنی‌فروش» مرز میانِ محیطِ امنِ روزمره و یک کابوسِ روان‌شناختی را کمرنگ می‌کند و نشان می‌دهد چگونه بزرگ‌ترین وحشت‌ها می‌توانند در قالبِ ساده‌ترین و آشنا‌ترین نمادهای کودکی پنهان شوند. این اثر، تجربه‌ای سرد و گزنده از ترسِ ناشناخته‌هاست که تا مدت‌ها در ذهن باقی می‌ماند.