فیلم «گمشده» فراتر از یک درام معمولی، سفری است به درون تاریک‌ترین گوشه‌های روان انسان. روایت داستان از طریق شخصیت «تائه‌هوا» که با بار سنگین یک پیوند ریه و احساس گناه ناشی از مرگ دختر قربانی تصادف آغاز می‌شود، فضایی از انزوا و جستجوی بی‌پایان را خلق می‌کند. این اثر با تمرکز بر تقابل میان «بقا» و «تلاش برای جبران»، مخاطب را در لایه‌هایی از رازهای پنهان و گم‌گشتگی‌های اخلاقی غرق می‌کند. اتمسفر فیلم، سرد و سنگین است و به خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک حادثه می‌تواند هویت فرد را در هاله‌ای از ابهام و جستجوی معنا برای رستگاری قرار دهد. این فیلم، تلاشی است برای واکاوی مفهوم «بقا»؛ نه تنها بقای جسمانی پس از پیوند عضو، بلکه تلاش برای بقای روح در میان ویرانه‌های گناه.